Dat onze fietstocht vandaag in het ziekenhuis zou eindigen had niemand van te voren bedacht. Gelukkig niets ernstigs! Benno van Tol is tijdens een afdaling van het Kopje van Bloemendaal in een scherpe bocht onderuit gegleden op de gladde klinkertjes en had een flinke jaap in zx92n linker elleboog waar hij toch even een dokter naar wilde laten kijken. 5 hechtingen was het resultaat, maar straks meer daar over.

Toen we vanmorgen om 9 uur vertrokken uit Uitgeest wisten we dat dit ons te wachten stond gelukkig niet. Om toch met wat kilometers in de benen aan de start van Luik x96 Bastenaken x96 Luik te staan was afgesproken om vanmorgen een flinke tocht te fietsen. Omdat Benno dan wel niet mee naar Luik zou gaan maar toch wilde fietsen werd afgesproken om hem nabij zx92n vakantieadres (strand van Wijk aan Zee) op te pikken. Zo doende ging de tocht vandaag richting zuid ipv naar het noorden of oosten wat we meestal doen.

Benno stond op de Zeestraat in Beverwijk bij de muziekschool te wachten en kon zo aanpikken aan ons groepje van 4. Renxe9 van Goethem had al op de Kleis bij ons (Marcel, Kees en ik) aangesloten. We fietsten via de sluizen van IJmuiden, door Santpoort naar Bloemendaal waar we even het Kopje pakte op weg naar Zandvoort. Marcel deed nog een poging om punten te pakken voor het bergklassement maar dat was te vergeefse moeite. 

Op de boulevard van Bloemendaal en Zandvoord bleek dat de wind vandaag geen vrije dag had genomen. Vrij krachtig kwam hij uit het zuidwesten ons het x93levenx94 zuur maken. De teller zakte af en toe helemaal terug naar begin 20 per uur. Na Zandvoort kwamen we op een fietspad te rijden achter de eerste duinen rij. Dus iets meer beschutting. Maar toen de wind ons niet meer goed kon pesten nodigde hij zx92n vriend de regen uit om het ons moeilijk te maken. We werden voor Langevelderslag getrakteerd op een pittige bui . Bedankt hxe8.

Bij de strandopgang van Langevelderslag reden we rechtdoor richting Noordwijk via een schelpenpad. Dat was niet slim, we hadden beter langs de asfaltweg kunnen blijven fietsen, want het schelpenpad was omgetoverd in een wit modderbad. Alles was dus modderig wit na dit pad.
Het was inmiddels droog toen we in Noordwijk kwamen. Op de boulevard was het een drukte van belang. Er waren allerlei zand sculpturen te bewonderen. Erg mooi hoor.

Op het terras van het pannenkoekenhuis (op het terras van het Hotel van Oranje konden we net onze fietsen niet zien) hebben we even uitgeblazen met een kop koffie en een appelpuntje, (bedankt Benno) om vervolgens de terug weg aan te vangen. Nu hadden we dus de wind in de rug en snapte nu ook waarom de tegenliggers ons zo hard tegemoet kwamen op de heen weg.  40 op de teller, met dit tempo zijn we met een uurtje thuis. We namen nu niet het schelpenpad maar reden netjes om de golfbaan heen. In Zandvoort namen we het fietspad ten oosten van het circuit naar Bloemendaal.

En in Bloemendaal moesten we natuurlijk weer over het Kopje om naar huis te fietsen. Omhoog vanuit Zandvoort fietst altijd beter(asfalt) dan vanuit de andere kant (klinkers). En die klinkertjes deden Benno dus  de das om. Naar boven toe reed ik natuurlijk op kop maar na de top kwam Benno me voorbij. Ik vond het best want de klinkertjes glommen mij te veel. Nat van de regen, met mos er tussen.  Benno trapte stevig door maar verkeek zich op de bocht halverwege. Mede doordat er net een auto uit tegengestelde richting kwam en Benno van de ideale lijn moest afwijken gebeurde het. Hij remde te hard en zx92n achterwiel gleed weg op de dennennaalden en prut op de rand van de weg.  Op zich een vrij onschuldige schuiver en Benno stond alweer en riep x93niets aan de handx94 toen ik de rode druppels op de stoep zag vallen. Door de adrenaline voel je na zox92n klapper even niets. Maar de flinke jaap in zx92n elleboog kleurde alles rood. Vanuit tegenovergestelde richting kwamen twee mountainbikers ons te hulp. Of we een eerste hulp setje bij ons hadden. Nee dus, maar zij wel. Met een paar pleisters en een verbandje werd Benno zx92n elleboog verbonden. Overige verwondingen aan knie, bil en hand en aan de knie van Kees want die vloog ook met te hoge snelheid de bossage in, vielen gelukkig mee en hoefde geen verzorging.
Benno was helemaal  wit van de schrik en na wat gegeten en gedronken te hebben zette we de tocht voorzichtig voort. Benno kon niet steunen op zx92n arm wat hem deed beslissen toch even via het Rode Kruis  Ziekenhuis terug te fietsen. Even laten checken of er niets gebroken is. Want je kunt zo iets hebben. De fiets van Benno had gelukkig nagenoeg geen schade op gelopen wat fietsen onmogelijk gemaakt zou kunnen hebben.

Op de pont belde Benno even naar het strand om Irma ook naar het ziekenhuis te sturen met droge kleren toen hij er achter kwam dat hij de auto sleutels bij de val verloren was. Tenminste hij kon ze niet meer vinden. Benno heeft zx92n fiets altijd in de auto liggen als hij in zx92n huisje op het strand  bivakkeert. Irma haar mobiel stond uit en zusje Jenny werd gebeld met de vraag de reserve sleutels uit het nachtkasje te vissen en naar Wijk aan Zee te rijden om Irma in te lichten over het gebeurde.

Wij fietste ondertussen naar de eerste hulp van het Rode Kruis waar Benno na een nummertje getrokken te hebben op een stoel neer zakte en zx92n wonden ging likken, ondertussen zx92n fietstasje uitpakkend voor een broodje. En wat bleek de x93verlorenx94 autosleutels lagen onder de bruine boterhammetjes. Geen zoekpartijen op het Kopje meer nodig dus.

Nadat we ons er van overtuigd hadden dat Benno in goede handen was,en hij echt onze hulp en steun niet meer nodig had zijn wij 4en door de regen terug naar huis gefietst.
107 km stond er op de teller. Leuk tochtje, jammer van de valpartij.

race + 107 = 3332 km
3101

Later belde Benno me nog even om door te geven dat zx92n elleboog gelukkig niet gebroken is. De dokter had de wond wat bijgeknipt? En 5 hechtingen nodig om het te verbinden. Een paar dagen rust moet de rest doen. Benno verwacht woensdag weer gewoon mee te kunnen trainen op de racefiets.
Goed nieuws dus.